22-09-10

wat te schrijven

wat te schrijven

 

-1-

P1080142.JPG

 

"Schrijven of handelen, maar schrijven is handelen en wordt nog een aantal ontwikkelingen meer, wanneer het gelezen wordt. Je bent verwittigd. Deze woorden, zoals alle, weer een eeuwigheid en vanmorgen bezig met geboren worden en altijd aan een ander vervolg voorbereiden bij hun voorbereiding, geboorte en hun levensloop. Woorden, het eeuwige gezeldschap van mens en vogel...uitdrukking van evenwichten tussen tekort en teveel en alles wat naar beide kanten overheld. Teveel drinken, teveel lezen, teveel houden van...alles tussen wanhoop en euforie dat ons bij tijd en wijlen tevreden maakt en ons toch van uit die tevredenheid liefst laat stijgen naar nog hogere lagen die ons dan weldadig gelukzalig, wijs en verlicht maken kunnen. Haast een lichaamelijk gevoel dat spiritueel geworden is. Wat was er eerst, de kip of het ei, een voorbijgestreefd debat, het ei natuurlijk en daarvoor het gevecht tussen bestaan en niet willen bestaan, een strijd die ook wel bigbang wordt genoemd.

Ergens op een stip in tijd, die eenheid is, een ruimte willen innemen die nul benaderd, leidt tot ontploffing, straling, atoom, cel, mens, dood en straling met haar dan weer verrijkte of verarmde invloed op de levens van mensen...want onafgewerkte verhalen zetten zich door en de levenden, één met de doden, zoals tijd via verleden, heden en toekomst één is in het nu...gebruiken voortdurend hun al of niet begrepen verleden in het nu, zoals dit notebookje electriciteit nodig heeft.

Hoe wordt noteboekje geschreven, nootboekje, notebookje, symbolisch 'noodboekje' in dit geval, 's mensens voortdurende analyse zoekt ook zijn huis, en straks het internet, wie weet de uitgever...of wie weet worden deze inzichten, in woorden vertaald ooit ergens een lichtpuntje bij de ene of andere lezer. Onderdeel van een gigantisch aanbod aan informatie ter voorbereiding van informatie en ontwikkeling van bewustzijn, al willen woorden gewoon alleen maar estetisch zijn, eerder dan gebeurtenissen te blijven herkauwen. Ook als je ze niet schrijft, blijven woorden praten in je hoofd, vaak worden ze gestuurd door een aantal lichamelijke noden of tekorten, soms gedreven door het zintuigelijke. De jonge vrouw die aan de overkant van het rond punt tegenover het speelplein van de peutertuin als betovert blijft staan bij het horen van het woord 'mamma' uit één van de jonge mondjes. Kent ze de schepper, schepster van dat woord of loopt ze al een tijdje rond met het zoete verlangen van zwanger te willen worden ? Zou weer een nieuw boek kunnen worden, is er in het echte leven eigenlijk al één met personages die waren wie de huidige personages nu zijn, maar dan in een mix die op van die hele heldere momenten wel volmaakt lijkt, hoogten en laagten inbegrepen. Het vervolg van deze woorden met aanhef-funktie, een andere keer, nu vandaag volgen er hopelijk nog een deel woorden die nauwelijks te verwoorden, laat staan te publiceren zijn...ze zijn te gek voor woorden en daarom zouden ze best schuin op dit nood-boekje-scherm en zo verder verschijnen, wie weet ook eens afgedrukt. Dat ze daar schuin zullen staan te schitteren, om welke geest dan ook te verleiden van te worden gelezen, wil nog niet zeggen dat het scheve woorden zijn."

"Wat te schrijven over de menselijke vorm van zijn anno 2010, op deze eerste herfstdag, die volgens de weerkundige wetenschap een aantal andere nazomerdagen zal inluiden. Tevreden met de nachtrust van vannacht vanmorgen, behalve dan van

de droomanalyse. Waren de alfagolven reeds weg, of was de droom niet eerder een toevallig samenraapsel van symbolen die niet onder een teveel aan overbodige waarnemingen in de dag uitraakten ? Overbodige waarnemingen zijn een echte plaag in de samenleving. Uit het overaanbod van communicatie kunnen te weinigen echt selecteren wat er nu voor hen van belang is. Te velen hebben overbodige waarnemingen nodig om hun leven een voor hun hopelijk tijdige, zinnige invulling te kunnen geven. Ze hebben wereldsterren nodig en vergeten daarbij dat ze zelf kunnen zingen en voetballen en dat ze zelf in hele boeiende films zitten. Ze hebben duurbetaalde bisschoppen nodig om te kunnen geloven in het leven, soms pornosterren en roddels waarvan ze achtergronden niet begrijpen, maar boeiend, dat wel. Ze hebben oppervlakkige nieuwsfeiten en bijna geen duiding nodig, ze stemmen tegen de eigen belangen, zo vol van eigenbelang als ze vaak zitten. Ze maken het gezond kritische deel van de bevolking tot een minderheid die dan maar de nare gevolgen van het oude systeem van aan democratie doen, moet ondergaan. Ze willen wel veranderen, maar zitten vast in een aantal gewoonten en negatieve emoties vaak. Ze hebben onvoldoende uitzicht, vanwege onvoldoende inzicht en een pak onnodige levensangsten.

 oc

 voor  nog meer, zie ook http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be  of de andere blogs en bijlinken vd doremifasolsi-linken

13:36 Gepost door zinblogger in do.filosofisch essay | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.