12-11-10

Voortijdig Testament, een blog in de categorie 'gedachten'

DSCN0244.JPG


roman  dichter bij de ziel

1. voortijdig testament

   inleiding

Die van de pomp,de baron en de beervaten

 

Een 150-tal jaar eerder dan vandaag, midden negentiende eeuw, woonde Jozef met zijn pa in een klein huisje aan de dorpspomp in de buurt van het dorp van zijn latere nageslacht. Zijn vader moest weer eens met paard en beerkar naar de nabijgelegen stad om bij de stadsbewoners drek te gaan scheppen. Niet de drek van de beesten van de boerderijen, maar mensendrek. De stadsbewoners werkten in grote getale bij de plaatselijke suikerfabriek en woonden armoedig, leefden hun volgens de clerus en burgerij te dragen lot uit in huizen die eigenlijk best gesloopt zouden worden. Terug met paard en kar in het pompdorp van de baron aangekomen, begon hij de drek op een akker uit te gieten. Telkens weer met de emmer één van de vaten in, uitkappen en daarna het paard weer aanporren om een aantal meters verder te sleuren. Mesuur, zo was de bijnaam van de vader van Jef, omdat hij nogal bekend was voor de nauwgezetheid waarmee hij zijn werk en het leven opvatte, was zijn slavenarbeid ten dienste van de elite meer dan beu die dag. Zijn lijfspreuk 'alles met mate' ('mesurer', het Frans voor 'meten') was aan herziening of beter nog, aan 'ijking', bijstelling toe. Na het voorval dat ik zo dadelijk ga beschrijven, zou hij weten dat de aanleiding om dat te doen, hem luttele minuten daarna in de het gezicht zou worden geslingerd. Met dank aan de baron van het kasteel.

  

Midden de werkzaamheden kwam de baron, handen op de rug, inspekteren. "Mesuur, die mest ligt precies niet erg dik", zei de man met zijn kasteel in het panorama achter zijn rug. Mesuur was heel dat leven van hem ineens op een zeer besliste manier beu. Geen tijd om van het goed weer te genieten, altijd dat verdomde geld dat moest worden verdiend, nooit voldoende tijd voor de eigen luttele perceeltjes grond en de paar koeibeesten, varkens en de plannen met konijnen en kiekens en fruitbomen. De pachter en loonslaaf van de baron stapte af en schreed in de richting van de baron. "Lig ' t hem niet dik genoeg mijnheer de baron", vroeg hij op de man af, als ware ze volstrekt gelijken en dat was in feite zo. Vóór dat de baron kon antwoorden had Mesuur hem al bij zijn kruis beet en tilde hem bijna tot borsthoogte en met een krachtstoot waarop menig kogelstoter trots zou zijn, lanceerde hij de landheer richting akker en drek...al waar hij met een smak neerplofte. Dit had de baron niet verwacht van die brave, hardwerkende Mesuur. Hij klauterde rechtop en wist dat hij geen verhaal had tegen de kracht van zijn labeurder. Eén en al paniek probeerde hij de stinkende smurrie van zich af te wrijven, waardoor hij het nog erger maakte, want heel zijn vest werd één grote stinkende bruine brij. Mesuur onderdrukte zijn innerlijke plezier en het resultaat van zijn durf en opstand. De baron maakte zich schrijlings uit de voeten en riep Mesuur wanhopig na dat hij dit zich nog zou beklagen. "Loopt schijten en zoekt iemand anders voor die strontjob" !, keelde Mesuur hem achterna.

In gedachten verzonken keerde Messuur met paard en kar terug in de richting van het boerderijtje aan de pomp, gelukkig nog eigen goed van vader op zoon. Hij zou voortaan wel zonder de baron aan zijn geld geraken. Die dag werd ook de toekomst van zijn nageslacht beslist. Voortaan zouden zijn nakomelingen allen hun kost op hun eigen verdienen. Al zouden ze moeten zweten zoals in de bijbel aan Adam en Eva was voorspeld. Wat was er eigenlijk waar aan dat verhaal ? Was die God in dat verhaal niet ook een baron geweest die die mensen gewoon verjaagd had omdat ze eens een appeltje meer wilden van hem ?

Mesuur was niet alleen met zijn verzet. Onder de Tsaren en zijn edelen zwichten miljoenen Russische boeren en de boeren van Napoleon in Frankrijk waren nog maar juist terug thuis of gesneuveld in één of andere oorlog tegen die arme Russische boeren of ander werkmensen uit één of ander Europees land. "Miljaarde, miljaarde, wat een ellende, 't is goed geweest", was zijn goeiendag toen hij de bijna vermolmde deur van zijn huisje opentrok en het huis met drekwalm vulde".

"Zoniet eeh manneke, welke wesp heeft 'jouw' gebeten ? ('oech' zegden ze toen) "Normaal gezien ga je je toch altijd eerst wassen in het houten vat onder 't dak buiten", zei zijn vrouw ietwat zorgelijk.

 

Mesuur vertelde zijn verhaal en voegde er voor vrouw Jeanneke en zoon Jozef aan toe, dat nadat de baron tussen de smurrie lag, hij de plaatselijke potentaat nog gevraagd had of "de mest nu wel dik genoeg lag".

Het gezin zat er na het verhaal over de verzetsdaad van pa en de verbouwereerdheid van de rest van het gezin bij alsof iedereen al in spannig uitkeek naar wat hierop volgen zou. "Het heeft geen zin hier nog veel drukte om te maken", zei pa Mesuur. Er is nog werk genoeg in de hof en met de beesten. In plaats van met de strond van een ander rond te zeulen ga ik voortaan met onze eigen groenten en fruit en wat gepekeld vlees en kippen en eieren naar 't stad met 't paard". Jeanneke sloot zich aan bij de plantrekkerij van haar man en tot eenieders verbazing nam ze het woord op een wel heel erg besliste overkomende toon : "dat ze hun was en strijk op 't kasteel voortaan maar zelf doen...ik zal wel zien dat ge om de week op de marktdagen van de omtrek hier tomaten en patatten en bonen genoeg hebt om mee te nemen." Ook Jozef had plannen : " Als gij me dat stuk nat grond aan de Bemdbos geeft kan ik daar de klei uithalen om bakstenen te maken, ik heb dat al genoeg zien doen bij Camiel. Een paard om ze te vervoeren heb ik niet nodig, ze zullen van ver komen voor mijn bakstenen, let maar op. En daarbij, de Camiel dat is een plezante grote boer om voor te werken, die leent me zijn beste Brabants paard wel als dat nodig moest zijn. Ik kan op één van de putten die ik daar ga uithalen eenden kweken en kikkers, 't schijnt dat het schoon volk in 't stad die zelfs eet. Gedaan met slaven voor een ander ! Ik zal op tijd een deel stenen voor mijn eigen opzijzetten en me hoger op de Bemdbos een eigen boerderij bouwen. Die patatten dat daar staan die kunt ge op grond van Camiel zetten, hij heeft nog grond braak liggen die je kan pachten...de wurger van 't kasteel zal je pacht toch opzeggen."

Er werd op de deur geklopt. De veldwachter al van 't kasteel gestuurd om te proberen Messuur schrik aan te jagen, mat zich een geweldige graad van overmoed aan om gewoon te komen zeggen dat de baron klacht indiende. Bij het tweede geneverke dat hij aangeboden kreeg liet hij zijn gestrengheid varen en omdat hij, zoals bijna iedereen in 't dorp, Mesuur altijd al als een heel behulpzaam en wijs mens had ervaren, verklapte hij de familie onder voorbehoud 'van te kunnen zwijgen' dat hij gestuurd was om die 'rebellen aan de pomp'(zo had de baron hun genoemd) eens goed schrik aan te jagen. " Ook de adel begint schrik voor ons te krijgen", zei Arthur de overwegend goedlachse veldwachter. " De baron, die leest alle dagen gazettenpraat en hetgeen er allemaal in de wereld gebeurt, de dag van vandaag Mesuur jonge, ge zou er van verschieten. Een paar maand terug neep de baron ze nogal. Terwijl hij even buiten ging kijken naar zijn werkvolk en ik bij hem, ook burgemeester zijnde, op de facteur moest wachten voor een dringend stuk van de directie van 'binnenlandse zaken', las ik in één van zijn gazetten van 1844 begin juni, dat boze Silezische wevers hoger lonen eisten. Hun lonen werden voortdurend verlaagd door de dikke mannen ginder omdat die anders niet genoeg winst meer maakten sinds andere bedrijven met de mechanische weefstoel beginnen werken zijn. Die wevers hebben zich daar geörganiseerd en op één plaats hebben ze het huis en de fabriek van een eigenaar bezet toen die niet op hun eisen wou ingaan. Bij een andere fabrikant kregen ze wel geld en spek, maar ondertussen had die eerste fabrikant zijn contacten in het leger al verwittigd. De één of andere doorgedraaide majoor liet op den duur heelder dorpen omsingelen en het vuur openen, waarbij elf man omkwamen. Er zouden daar meer dan 100 mensen meegenomen zijn. Goed dat het hier in 't dorp veelal kleine brave keuterboeren zijn of ik zou nogal gewetensproblemen krijgen als ik van hogerhand iets tegen mijn goesting moest doen.

Jaren vergingen en Jozef kreeg op zijn boerderij ook een zoon, Frans die het dorp van de pomp en de baron verliet om zich in een naburig dorp met zijn ega te gaan vestigen. Als jonge gast maakte hij het in 1914 mee dat men in Europa ter wille van de centen miljoenen mensen de dood in joeg. Net een paar jaar te jong om te worden opgeroepen, de vlucht naar Nederland meegemaakt. Daar hoorde hij voor het eerst over de arbeidersbeweging die zich vruchteloos tegen die oorlog had verzet, over de tweede internationale en zo. Als boer was je daar allemaal zo niet bij betrokken. Ook hij maakte plannen om zich zelfstandig van een inkomen te voorzien en dat lukte aardig al kwam de recessie in de jaren dertig roet in het eten gooien. Zijn kinderen groeiden vóór de tweede wereldoorlog op in de filosfie van het om den brode harde werken. Als onafhankelijk verzetsman, gewaardeerd door de verschillende strekkingen in het verzet, slaagde hij er in van werkweigeraars en piloten te verbergen en op de duur moest hij zichzelf verbergen nadat hij tijdelijk opgepakt was en zijn vrouw Lin in troggen (voederbakken) sliep nadat ze van lieden van het uiterst rechtse misantropendom der mensheid slaag gekregen had. Ook dat deel der geschiedenis overwonnen de afstammelingen van Mesuur.

De oorlog ging voorbij. De zonen van Frans en Lin begonnen fruit te kweken en nationaal en internationaal te verhandelen en ook hun kinderen leerden werken en zich een toekomst maken. Remco, de zoon die op de ouderlijke boerderij bleef had weer ondermeer een zoon, Gust, de eerste die weer uit werken zou gaan, afhankelijk zijn van een inkomen. Hij stelde zich vragen over de zin van de geschiedenis en nam de draad van zijn grootvader Frans in Nederland weer op om de gang van de wereld leren te interpreteren. Ook de geschiedenis van de filosofie moest hij daarvoor na zijn klassieke werkuren bestuderen. Het verband tussen praktijk en theorie leren doorgronden, op elk mogelijk terrein van het leven van mensen. Mensenkennis opdoen, gegevens leren verbinden, 'relier', religie...ging veel verder dan gewoon wat de godsdienst voor waar hield of wat de evangelisten vertelden.

Gust dus, de kleinzoon van Frans begon met schrijven over alles wat hem en de wereld bezig hield, met begrijpen ook waarom de meerderheid van de medemensen aan de diepten des levens op collectief en persoonlijk vlak,totaal of weinig boodschap had.

Geen enkele literaire stijl liet hij onbenut. Simpel was hij bijwijlen niet, getuige daarvan het volgende fragmentje, een soort inleiding op het daaropvolgend filosofisch essay over het ontstaan van het leven en wat het verband met de dood zou kunnen zijn.

  "Schrijven of handelen, maar schrijven is handelen en wordt nog een aantal ontwikkelingen meer, wanneer het gelezen wordt. Je bent verwittigd. Deze woorden, zoals alle, weer een eeuwigheid en vanmorgen bezig met geboren worden, woorden, altijd aan een ander vervolg voorbereiden bij hun voorbereiding, geboorte en hun levensloop. Woorden, het eeuwige gezeldschap van mens en vogel...uitdrukking van evenwichten tussen tekort en teveel en alles wat naar beide kanten overheld. Teveel drinken, teveel lezen, teveel houden van...alles tussen wanhoop en euforie dat ons bij tijd en wijlen tevreden maakt en ons toch van uit die tevredenheid liefst laat stijgen naar nog hogere lagen die ons dan weldadig gelukzalig, wijs en verlicht maken kunnen. Haast een lichaamelijk gevoel dat spiritueel geworden is. Wat was er eerst, de kip of het ei, een voorbijgestreefd debat, het ei natuurlijk en daarvoor het gevecht tussen bestaan en niet willen bestaan, een strijd die ook wel bigbang wordt genoemd.   

't es ni makkelijk van hier nu messias te zijn

 

Zoals ik gisterenavond al tegen m'n kat zei : "Als ge moest weten wat hier allemaal gebeurdt op de wereld en wat er allemaal al met mijn leven gebeurdt is, dan kroopt ge in nen boom en ge kwaamt er niet meer uit ".  Alle mogelijke dingen die een mens kunnen gek maken zijn mij namelijk overkomen in mijn leven totnogtoe, andere, gelukkige dingen zijn mij ook overkomen...en overkomen me nog steeds...vandaar dat ik toch nog evenwichtig ben.

Ik voel me de laatste dagen beter, zeker van dat water en thee met honing dan gewoonlijk drink, water van de minnebron van de kapel van Steenbergen...waar dat die ligt ga ik niet verklappen want anders maakt men daar weer een bedevaartsoord van. Ik heb ook besloten van wel weer willen een messias, een boodschapper te zijn...er wel weer in te geloven dat ik de wereld een boodschap moet brengen. 't Is te hopen dat het met mij beter afloopt dan met filosofen zoals Socrates of Christus. Zalig zijn zij natuurlijk die dat gewoon kunnen door voor hun gezin te gaan werken of voor hun bejaarde vrouw of vriendin te zorgen. Vrouw of vriendin ? Daar gaan we weer, ik val weer in één van de taalvallen... ons woordgebruik splijt mijn hoofd soms...je vrouw is toch gewoon je hele goeie vriendin, niet ?

Zo pijnigen we ons ook met 'echtscheidingen'...met louter papier eigenlijk, maar toch niet, ergens anders of later meer daarover.

Geen wonder dat we zoveel therapie nodig hebben en soms is het zelfs zo erg met ons gesteld dat we pillen nodig hebben, terwijl je die eigenlijk niet nodig hebt. Zoek gewoon uit hoe je in mekaar zit en wees gewoon jezelf, vertolk de boodschap die je te vertolken hebt op jouw alledaagse manier. Als je dan zoals in mijn geval al van in je jeugd het gevoel hebt dat je de mensen een geestelijke en een wereldlijke boodschap moet overbrengen, doe dat dan...er moet een manier zijn waarop dat kan.

Zo heb ik al een aantal blogs gemaakt waarop ik het leven in al zijn aspekten ontrafel en probeer van jullie een flink stuk levensenthousiasme mee te geven. En mijn eigen levensloop dan, die mag er toch ook zijn. Op school was ik kritisch, op 't werk probeerde ik iets aan 't sociale geweten van m'n omgeving te doen, op familiaal vlak gaf ik iedereen, mezelf inkluis de vrijheid om z'n eigen stomiteiten te doen . Op politiek vlak merkte ik dat rechts voor het oude stond en links voor het nieuwe dat op termijn ook aan ouderdomsverschijnselen leiden kon. Hoe rechtser hoe bedorvener en egoistisch, hoe linkser, hoe priller en minder levensvatbaar door al de miserie die door de hebzucht in stand gehouden wordt. Bovendien beschuldigd men links er in mijn geval onterrecht van geen antwoord op de 'zijnsvraag' 'is 'dood' dood te kunnen geven. Uiteindelijk, merkte ik dat ik al m'n ervaringen met groepen of enkelingen wereldverbeteraars beter in een nieuw soort politiek partijprogramma met een andere vorm van verkiezingen kon vertalen. Staat trouwens allemaal op die site waar weinigen belangstelling voor hebben.

Voor de prijs van een dure personenwagen kocht ik zelfs een soort aards paradijs met veel water en bomen en een chalet en een paar bootjes, waar ik jullie wou ontvangen en onderwijzen over de filosofische zin van het leven...zo ontmoette ik wel een dozijn mensen die allen naast hun gewone levens met één of andere kunsttak bezig waren, maar hen echt mobiliseren om hun kunst in engagement, in daadwerkelijke betrokkenheid om te zetten, kon ik tot dusver met beperkt maar symbolisch resultaat...waar ik maar mee wil zeggen dat niet iedereen zich op het politieke vlak durft te begeven.

Het is dan ook een riskante bezigheid, zoals je uit het overzicht van de geschiedenis die ik om m'n sites schets, kunt opmaken. We hebben allen samen al vele watertjes doorzwommen in al die levens die we vóór het onze op een genetische manier hebben gehad, we waren er altijd voor een stukje zelf bij.

We zouden ons bij de hele mensheid meer betrokken moeten voelen, onze genen zitten overal wel een beetje en gaan terug tot vóór de eerste cel tot stand kwam. We lijken dit sinds de dodelijke Tsunami in Azië wel ineens fel begrepen te hebben, al hebben we wel tegen de oorlog in Irak gedemonstreerd maar er niet dagenlang tegen gestaakt. Wanneer gaan we er eens op vertrouwen dat we 'er' wel iets kunnen aan doen als we ons maar bewust genoeg zijn van hoe de vork van het leven in de steel zit.

Aangezien het bijbels scheppingsverhaal enigszins voor een andere tijd bedoeld is, en we ons niet door het woord 'god' mogen laten verdelen zal ik een poging ondernemen het wezen van jullie oorsprong nog eens uit te leggen. Waarom scharen we ons niet achter het woord 'goed' eigenlijk, maar één letter verschil. Moesten we hier een film over maken, dan zou de film ' Genesis' een mooi voorbeeld zijn. Beelden met de volgende tekst :

:

hier staan we dan, eeuwig oud

Goeiendag. Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht.. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak".

Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duizenden manieren...van dino's tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De 'boer' was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de gentica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, al is het maar door de wereld van het woord, wat gaan we nu met de rest van de dag doen ? Handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nog tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt. Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 65 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden.

De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van verkiezingen moeten ingevoerd worden,

internationale programmaverkiezingen eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, als je je geheugen daarover wil opfrissen, moet je maar eens naar m'n krantenknipsel , boeken en documentaires komen kijken, of surfen naar users.skynet.be/octo Maar weet je wat we er kunnen aan doen :

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

We hebben eigenlijk dringend behoefte aan een praktische filosofie die ons een panorama van ons leven en de wereld in z'n geheel aanbieden kan. De volgende tekst kan jullie misschien helpen het één en ander duidelijker aan te voelen :

praktische en vernieuwende linkse filosofie

Terwijl er wereldwijd bommen ontploffen en links denkende mensen op vele plaatsen fysiek uit de weg geruimd worden en er nog steeds miljarden dollars verkwist worden aan oorlog, terwijl armoede een groeiende kanker is; bevind ik me in Europa ergens in een landje waar zoals in betrekkelijke welvaartsgebieden overal het grootste deel van de bevolking kontent is dat ze van dat alles weinig last hebben. Men werkt hier en wordt hiervoor beloond volgens een onoverzichtelijk sociaal labyrint aan statuten. Uit de pas lopen is onmogelijk want dan ben je al gauw je job kwijt...en dan beland je bij de groep waarop het vaakst wordt bezuinigd omdat ze het minste stemmen vertegenwoordigen.

Het levensdoel van de partijen aan de macht en anderen, is heel dit doolhof van wetten in stand houden en uitbreiden. Om bepaalde rechten niet te verliezen zijn we wel verplicht van te stemmen op zij die ons het minste afpakken...omdat er op de partijen die echt willen verdelen, toch niet genoeg gestemd wordt. Ons bij een vakbond aansluiten doen we niet zozeer uit ideologische maar uit praktische redenen...om aan opzettelijk ingewikkeld gemaakte regelingen uit te kunnen of dop of stakingsgeld betaald te krijgen. De vakbondsleidingen nemen aan het instandhouden van het labyrinth van Staat en Kapitaal deel omdat de leden zelf geen ordewoorden krijgen die op intersektoriële- of wereldsolidariteit gericht zijn...of omdat ze zelf in meerderheid teveel aan hun eigen situatie denken. Omdat we ons in meerderheid weinig met politiek inlaten, hebben we de politieke en sociale vertegenwoordigers die we verdienen. In de hele wereld werden ondertussen de wetten van de markt heilig verklaard om de heilige grote aandeelhouder ter wille te zijn. Hoe meer 'vrije markt' hoe meer sukses rechts en extreem-rechts en het misbruiken van godsdienst wel lijkt te hebben. Hoe meer 'vrije markt', hoe minder tijd voor echte kultuur en ons verdiepen in wat de filosofie en ons innerlijke ons te bieden hebben. Hoe meer subsidies voor onze weinige grote boeren die nog overschieten, hoe meer armoede voor de boeren in het zuiden...hun regeringen zijn door de onze 'gekocht', want anders mochten onze kiekens, mais enz...die landen niet binnen.

Een vraag voor iedereen die zich nog in linkse ekonomie verdiept : 'indien de werknemers van West-Europa dit jaar massaal naar Oost-Europa op vakantie zouden gaan en de werkers ginder zouden oproepen om voor dezelfde lonen als de hunne te staken...zou dat op termijn een oplossing zijn voor het kapitalisme om uit het slop te geraken en voor de werkers zelf.

Een gelijkaardige vraag voor de boeren uit het Zuiden, indien ze de import van gesubsidieerde produkten zouden kunnen stopzetten en zelf voor de Latijns-Amerikaanse of Afrikaanse markten aan hun voorwaarden kiekens zouden houden enz... zou dat voor hun overleving niet gunstiger zijn ? Wij, uit de meer welvarende landen, en dus ook onze regeringen hebben geen alternatief politiek plan om op wereldgebied de armoede uit de wereld te helpen. Niet de noden van de mensheid, maar de winstperspektieven alleen tellen. Geen goede woningen, ongezond water, tekort aan onderwijs en eten, telecommunicatie, vervoer, energie enzoverder ? U heeft geen geld ? Verrek dan maar. Dat is het uitgangspunt, instandgehouden door speculatie en andere verouderde ekonomische wetmatigheden. Niet de noden van mensen, maar het systeem instandhouden telt. Omdat wijzelf en de grote beursgenoteerde ondernemingen het onderste uit te kan willen voor het eigen ik of de eigen onderneming, blijft het meer en meer decadent circus maar draaien en wij erbij. Om zoveel mogelijk inkomsten te hebben willen de Staten zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk aan 't werk. Probleem is echter dat de ondernemingen met zo min mogelijk en goedkoop mogelijk personeel willen werken.

In de tamelijk welvarende landen komen mensen nauwelijks samen om hierover van gedachten te wissellen en een tegenmacht te vormen. "Daar is toch niks aan te doen", zeggen zij die er niet op één of andere manier mee bezig zijn. De wereldwijde betogingen tegen de oorlog in Irak bevestigen deze mensen nog maar eens in hun schijngelijk. Deze betogingen zijn nog geen wereldwijde akties of stakingen tegen het systeem geworden. De heersende grotegeldelites en hun collaboranten hebben nog altijd niet moeten inbinden. De Staat die het meeste geld in militaire avonturen steekt wordt geregeerd door een bende multimiljonairs en dat zal na de volgende verkiezing in 2004 nog zo blijven.

Werkloosheid, waarom zou zoiets moeten blijven bestaan ? Waarom geen op Westerse norm vastgelegd gelijk loon voor iedereen waar ook ter wereld en recht op arbeid of inkomen, bij wet te regelen ? Als je geld als iets louters administratiefs in plaats van spekulatiefs gaat gebruiken is één en ander perfekt te regelen. De enige reden waarom dit niet MAG (want het kan) is dat de kleine groep mensen aan de top van de geldpyrammides dan enkele procenten minder rijk gaan zijn. Vermits de huidige regeringen door hun konkurentiepositie-overwegingen de gevangenen van het kapitalistisch spel zijn, is er dringend een wereldprogramma en een wereldregering nodig die de ekonomische machten bepaalde internationale spelregels oplegd. Zonder de druk van een aktieprogramma in de richting van meer sociale gelijkheid zal een dergelijke koerswending er niet komen...evenmin als een wereldwijde afbouw van alle militaire uitgaven.

Waarom uiteindelijk geen internationale programmaverkiezingen en daarna in een tweede ronde internationale 'projektverkiezingen' waar men de toezichters op de uitvoering van de verschillende programma's per projektlijst 'werk', 'wonen', 'transport','veiligheid''onderwijs'...rechtstreeks verkiezen kan ? Door hier niet mee bezig te zijn en ons aan het oude systeem van verkiezingen en sociale vertegenwoordiging te laten vangen, zijn we medeplichtig aan de toestand waarin de wereld meer en meer afglijdt : meer armoede en oorlog, meer werkloosheid; terwijl de uitbuiting van de werkenden alsmaar opgedreven wordt...met een ongeziene vervreemding van de mens tegenover zijn arbeid tot gevolg. Hoe meer stress, hoe meer hyperactieve kinderen dat er geboren worden en hoe meer relaties die een goede kans maakten, uit mekaar spatten.

Er moet een door intersektoriële komitees gesteund internationaal aktieprogramma komen dat regeringen en daardoor ook de bedrijven verplicht van een programma in funktie van de noden van de hele wereldbevolking aan te nemen. Zoniet bestaat de kans dat 'religieuse' en andere rechtse fanatici hun smerige terreuroorlogen verder dan buiten onze grenzen blijven uitvechten.

Ondertussen blijven we maar bezig met onze vrije tijd op te vullen met pulplektuur en blijven we teveel onzinnige misdadige films en snopfeuilletons bekijken. Bovendien zijn we soms zo de gevangenen van onze negatieve emoties en psychologische problemen met anderen dat deze verstrikking erop uitdraait dat er geen zuurstof meer overblijft voor een gezonde filosofische interesse, voor politiek bewustzijn, voor kunst en voor echt menselijke oplossingen voor onze relatieproblemen.

Je kan de graad van bewustzijn aflezen aan de hoogte van de krantenstapels in de kiosk...hoe meer de inhoud van de krant in de richting van kwaliteit gaat...hoe lager de stapel...omdat er toch niet zoveel van meegenomen worden. Maar zelfs indien die minder verkochte kranten minder op sensatie en meer op analyse gericht zijn, toch nemen ze geen standpunten tegen het heersende spekulatiegeldsysteem in.

De kwalen waarover ze schrijven, duren al decennia. Alle mogelijke vooroordelen tussen mensen worden door de media mede in stand gehouden, omdat ze ze uitvergroten. De mensheid wordt door de media niet in de eerste plaats bekeken zoals ze is, namelijk een overgrote meerderheid individuen die van een inkomen of een loon afhankelijk zijn, maar wel als afzonderlijke groepen : allochtonen, autochtonen, werklozen, derde wereldmensen, werkenden en alle mogelijke 'categorieën' daarvan. Verdeel en heers.

Netjes berichten over hoe het hen vergaat en wat de klassieke politiek binnen het oude kader aan burokratische nepoplossingen te bieden heeft.

De filosofie heeft tot doel alle niet op het welzijn van iedereen gerichtte zaken uit godsdiensten en ideologieën te weerleggen en de strijd voor een betere wereld leiding te geven. 'Doe niet aan een ander wat je zelf niet wilt dat jou overkomt' is voor een groot stuk waar en dat kunnen we behouden bijvoorbeeld.

Dat Eva geboren werd uit een rib van Adam, daar kunnen we niks meer mee doen.

Niettegenstaande onze technologische vooruitgang blijft veel door armoede of door onverschilligheid, of door blind idealisme in stand gehouden onwetendheid allerhande; zich vertalen in steun aan terreurgroepen of onsolidaire houdingen op de werkvloer. De filosofie moet overal een verbindend antwoord op hebben, dat is ze aan de geschiedenis van alle andere takken van de wetenschap verplicht. Ze moet niet kunnen uitleggen hoe de lever werkt, maar welke rol die lever in het geheel van het lichaam heeft. Op de vraag naar de grondzin van het bestaan, kan er, afgemeten aan het evolutieverhaal maar één antwoord zijn : de verfijning van onze geestelijke vermogens. Daarom is het één van de taken van de mens om oorlog en armoede uit te roeien. Die taak begint met het uitleggen hoe de eerste biolgische cel dankzij de energiën van allerlei aard tot stand kon komen en hoe ze zich door die nieuwe energievorm leerde vermenigvuldigen tot wie wij nu zijn. Deze filosofische opgave impliceert ook uitleggen hoe de maatschappijen evolueerden tot de samenlevingen van de dag van vandaag en hoe we tot een universele echt menselijke maatschappijvorm kunnen evolueren als we onze verantwoordelijkheden maar willen opnemen. De kroon op het werk van de filosofie wordt daardoor ook uiteindelijk het verschaffen van inzicht in het begrip 'eeuwigheid' zowel qua onze persoonlijke psychologische bewustzijnsevolutie door de eeuwen heen als onze maatschappelijke vooruitgang.

Het kapitalisme blijft de sociaal-ismen gebruiken als een rood licht in 't verkeer, soms heeft de gewone mens eens hier en daar voorrang; maar voor tachtig percent van de planeet en voor negenennegentig procent van de tijd is het altijd groen voor het grootkapitaal...waarvan de leidende klasse maar met één procent is. Soms denken we eens in die file aan 't rood licht aan al diegenen die nog achter ons staan en minder goed af zijn dan wij. 't Wordt tijd dat we uitstappen en de lichten eens anders gaan regelen of een rond punt maken of een viadukt.

een voorbeeld van een mondiaal programma

projekt werk

-motivatie : Veel mensen ervaren hun werk als vervelend omdat de vrije markt hen niet genoeg goedbetaalde jobs biedt. Een job hebben is nog steeds geen recht voor iedereen.

In een nieuwe, internationaal georganiseerde en gestandardiseerde ekonomie, zal 'kompetiviteit' niet meer zozeer op uitbuiting georganiseerd zijn, want alle prijzen en produktiemethodes zullen worden gestandardiseerd. De Human Resources, de personeelsadministraties van bedrijven en instellingen werken momenteel met teveel burokratische reglementen en statuten...die zouden moeten worden vereenvoudigd en gestandardiseerd.

-eisen : recht op zinvol werk/ zelfde werk zelfde loon wereldwijd

projekt telematika

-motivatie : de technologische mogelijkheden van de telematika zijn qua mogelijk administratief gebruik niet op een gestandardiseerde manier ontworpen, het internet wordt teveel alleen voor amusement en andere commerciële doeleinden gebruikt

-eisen : de kreatie van een Telematisch Universeel Managment Systeem (TUMS), een systeem om te worden gebruikt bij alles wat administratie en organisatie van de maatschappijprojekten aangaat.

Om te kunnen coördineren en kontroleren zou iedere regering en ieder bedrijf hetzelfde TUMS-systeem moeten gebruiken om te weten wie en hoeveel welk werk willen en wat en waar en hoeveel er aan alles beschikbaar is en gevraagd wordt. De wereldbevolking zou dit proces on-line kunnen volgen.

TUMS zou een projekt kunnen worden dat de vijftien projekten integreert om de superstruktuur van de toekomstige telematika te beheren. Om dit haalbaar te maken zou ieder bedrijf dat met hardware en software bezig is zich moeten verenigen met de globale telecombedrijfswereld om een multifunktionele teleterminal te ontwerpen. Ook moet er een soort telematische alfabetiseringskapagnevoor de hele wereldbevolking opgezet worden. Een kleine afhoudingvan het inkomen voor telekommunikatie, zal iedereen op een administratieve manier toegang tot alle telekommogelijkheden geven.

projekt transport

-motivatie : om de vervuling te stoppen; moet het openbaar vervoer enorm uitgebouwd worden

-eisen : kleine afhouding van het loon maakt zo goed als gratis'gratis' transport voor iedereen mogelijk.

projekt veiligheid

-motivatie : alhoewel de misdaadcijfers ten gevolge van het feit dat iedereen een degelijk inkomen heeft, zullen dalen zal er toch nog politie nodig zijn. Aangezien het progamma van de wereldregering oorlog buiten de wet zet, zal er toch nog aan de afbouw van het militair arsenaal gewerkt moeten worden.

-eisen : meer sociale gelijkheid en psychologische begeleiding is minder misdaad/

reconversie van de oorlogsindustrie/legers zouden internationaal moeten worden gebruikt als krachten dat helpen bij natuurrampen, voorkoming van die rampen (dijkenbouw...), brandweer.../ internationale ontwapenin...uiteindelijk zou alleen de politie nog wapens mogen bezitten/ efficiente organisatie van de politie : verkeerspolitie/oplossing kleine konflikten/ misdaadpolitie per soort van misdrijf

project productie

-motivatie :in plaats van naar samenwerking toe te groeien, zijn er oorlogen aan de gang tussen bedrijven, slachtoffers zijn de ontslagenen, de werkongevallen en de individuen en families met teveel stress

-eisen : managers zouden het TUMS-systeem moeten gebruiken om de info over hun bedrijven voor iedereen toegankelijk te maken zodat de gegevens van de produktiebestanden, stockage, prijzen en personeelsbehoeften voor iedereen opvraagbaar zijn. Om dit te kunnen moeten ze zich per aard van produkt in één producentengroep verenigen. Er moeten ook maatregelen genomen worden die de verkwisting van grondstoffen en vervuiling tegengaan.

projekt distributie

-motivatie : verschillen in prijs per produkt, vernietigen jobs

-eisen : zelfde prijs voor zelfde produkt of dienst wereldwijd (gaat hand in hand met gelijkschakeling lonen)/kreatie wereldbestand van waar produkten zich bevinden en voordeligste transportwijze

projekt wonen

-motivatie : miljoenen leven in mensonwaardige woningen of betalen teveel huur

-eisen : inventarisatie van woningen/benodigd aantal woningen/ te herstellen woningen/te bouwen woningen...om dit te kunnen zou ieder die met die dingen bezig is, bouwondernemingen, banken, partikulieren, overheid...zijn informatie aan de anderen moeten doorspelen.

Sociaal betaalbare huurtarieven, internationaal gelijk; niet afhankelijk van vraag en aanbod.

projekt gezondheid

motivatie : Tegenwoordig worden er veel te veel medikatie gebruikt. Het is beter de oorzaken van ongezondheid aan te pakken, zoals vervuiling, onvoldoende kontakt met de natuur, afstompende massakultuur, stress op het werk of ongezondheid ten gevolge van andere psychische spanningen.

-eisen : betere voeding, uitbouw gezondheidszorg in de derde wereld, gezondheidszorg voor iedereen via kleine bijdrage van elke wereldburger

projekt voedsel

-motivatie : het oude beleidssysteem vindt wetten uit die voedsel weg laten vernietigen 'om de prijs in stand te houden' en die bepaalde produktie om dezelfde redenen verbieden terwijl er zoveel honger op de wereld is.

-eisen : eten voor iedereen via de eenmaking van de landbouwproduktieplanning op wereldgebied,

alle boeren die beesten houden of hun stuk van het land bewerken moeten overal ter wereld een gegarandeerd inkomen krijgen als ze hun eigendommen laten renderen

projekt milieu

-motivatie : Het teveel aan vervuiling tegengaan.

-eisen : geen overkonsumptie/ sortering afval/recyclage/openbaar vervoer bevorderen/behoud van natuurgebieden/dierenrechten/bevordering properder energie...en honderden andere maatregelen

projekt onderwijs

-motivatie : de huidige regeringen besparen op onderwijs /er is veel te weinig aandacht voor de menswetenschappen in het onderwijs : filosofie, geschiedenis, psychologie

-eisen : minder grote klassen (niet meer dan tien leerlingen per klas bijvoorbeeld)/ meer interaktie tussen leren op school en leren in de bedrijven/ het onderwijs moet de leerlingen leren de nieuwsmedia objektief te leren interpreteren/meer 'herscholing' voor volwassen moet mogelijk gemaakt worden

projekt energie

motivatie : er worden niet genoeg inspanningen gedaan om energie te besparen en men produceert nog teveel energie op een vervuilende manier

eisen : investeren in propere energie en leren er zuinig mee om te gaan/geleidelijke vervanging aardolie door waterstofenergie enz...

projekt geld

-motovatie : het spekulatieve aspekt van geld werkt desastreus in de wereld

-eisen : administratief gebruik van geld/alle banken ter wereld moeten één bestand vormen en één wereldmunt met dezelfde waarde lanceren/voor verzekeringen : één kleine standdaarbijdrage voor iedereen

projekt samenleving (politiek beheer)motivatie : zie ook tekst 'praktische filosofie'

Beslissingen als over wie er recht op een job, eten of een woning... heeft of waar men een oorlog gaat steunen of niet, worden altijd door enkelingen genomen. Diegenen aan de top in bedrijven of regeringen mogen geen beslissingen nemen die tegen de letter en geest van het wereldprogramma ingaan.

Partijleden de dag van vandaag, volgen teveel de door geldspekulatie geleide negatieve maatregelen van hun bazen aan de top. Zowel in partij als vakbonden draait men in kleine circeltjes rond deelproblemen die eigenlijk eindelijk een mondiaal moeten aangepakt worden. Als je deze mentaliteit laat betijen en hun logika volgt moeten we met z'n allen terug naar de lage lonen van twee eeuwen terug die nu nog in sommige landen betaalt worden. Er bestaan wel groepen die een andere weg opwillen, maar ze zijn hopeloos verdeeld qua interpretatie van de geschiedenis en taktieken en ze borduren voort op de raditionele deeleisen van de klassieke loonstrijd zonder een globaal alternatief samenlevingsbeheer aan te bieden.

-eisen : alle eisen van de overige projekten samen/organisatie van alternatieve verkiezingen via druk van de raden op de nationale regeringen en gemeentebesturen : eerst verkiezingen voor de goedkeuring van het programma, daarna verkiezingen voor de dirigenten ervan. Om wantrouwige tegenmaatregelen van de heersende geldstrukturen tegen te gaan, blijven de huidige eigendomsverhoudingen voor de grote

produktiemiddellen bestaan...alhoewel het inbouwen van 'onverkoopbaarheid' bij verzet geen slecht idee zou zijn. Op het projekt samenlevingsbeheer kan gekozen worden voor de funkties van dirigent van justitie, dirigent van administratie van de bevolking en uiteindelijk de eerste dirigent...die een koördinerende funktie heeft. Projektverkiezingen zouden dus de partijverkiezingen vervangen en per provincie en projekt zou er iemand naar de continentale regering kunnen afgevaardigd worden, die opgeteld, de wereldregering zou vormen. Basisprincipe voor de verdeling van de provinciale posten zou het bevolkingsaantal van de gemeente zijn. De lokale raden van mensen uit de buurten en bedrijven zouden een kontrolefunkie op de gemeentebesturen mogen uitvoeren.

project relations

-motivation : om de maatschappij op een andere manier te gaan beheren zullen we ons aan de menswetenschappen moeten beginnen intereseren en erop moeten letten van ons niet laten vangen door vooroordelen en subjektieve negatieve gevoelens naar anderen toe ...we zullen moeten leren ons deel van het werk te doen zonder de disciplinaire zweep van bovenaf

-eisen : psychologische begeleiding voor subjektieve problemen tussen mensen/ zoveel mogelijk objektieve mediakanalen

 

Is het mogelijk onze regeringen onder druk te zetten teneinde ze via de Verenigde Naties aan de afschaffing van armoede en oorlog te doen werken ? Oorlog komt er omdat alle staten en ondernemingen in een genadeloze ekonomische overlevingsstrijd gewikkeld zijn. Deze onderlinge strijd neutraliseren kan er maar komen als men de spekulatieekonomie en het vraag -en aanbod-prijsmechanisme aan banden legt en bijgevolg in een eerste fase wereldwijd gelijke lonen(op Westerse basis) en gelijke prijzen gaat hanteren...om uiteindelijk tot de kreatie van één gelijkwaardige wereldmunt te komen.

Laat één eerste minister alle eerste ministers ter wereld samenbrengen in één zaal en diegenen die zich geroepen voelen mogen zich kandidaat stellen voor het voorzitterschap van de eerste wereldvergadering aller landen.

Na deze stemming begeeft de uitvoerende wereldmacht zich aan de arbeid.

Eerste punt op de vergadering: hoe tot één niet spekulatieve munt die alleen administratief gebruikt wordt overgaan ? Bij hun thuiskomst zullen alle ministers hun ministers van Financiën opdragen van alllen naar de startvergadering van een administratieve, gelijkwaardige wereldmunt te gaan. Alle ministers van Financiën en alle directeurs van de nationale banken zullen op die vergadering eveneens vergezeld zijn van de ministers van Ekonomische zaken die de maandelijks op Westerse

norm berekende wedde voor elke loontrekkende wereldburger zullen vastleggen. Voor hetzelfde werk zal overal ter wereld hetzelfde bedrag uitbetaald worden door de ondernemingen of de staat. Die wedde moet voldoende zijn om iedereen via een automatisch van het loon te houden abonnementssysteem toegang tot vervoer-en telekominfrastruktuur, kultuur, onderwijs en medische verzorging te verschaffen. De rest van het loon moet voldoende zijn om zich aan sociale prijzen te kunnen huisvesten en voeding en andere zaken aan te schaffen. De ministers van Ekonomische Zaken zullen er ook moeten op toezien dat elk produkt aan dezelfde prijs verkocht wordt. Aangezien het argument 'konkurrentie' wegvalt kan de kostprijs van een produkt gewoon aangepast worden aan het aantal werknemers dat de sektor komt vervoegen.

De ministers van Buitenlandse Zaken en Landsverdediging zal worden gevraagd de wereldwijde ombouw van alle legers te begeleiden; op termijn zullen ze nog enkel voor taken van algemeen nut worden omgezet : bestrijding en voorkoming van natuurrampen enz. De ministers van Justitie zullen wereldwijd de wetgeving aanpassen aan het volledige programma voor een gemeenschappellijk wereldbeleid.

In geval we die ministers niet zo ver krijgen zullen we zelf voor wereldwijd gelijke lonen moeten strijden.

Waar ge U als boodschapper toch allemaal moet mee bezig houden, het leven van geboorte tot em met de dood zou veel simpler kunnen zijn.Wat men(s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Als ne kleine geboren wordt zoudt ge hem al op vanalles moeten voorbereiden. (of ge kunt daarmee ook al vroeger beginnen door tegen uw buik of onderbuik te praten) Ik zou zo zeggen, manneke of maske, pas op, want ge gaat eenmaal gemaakt of hier buiten het één en 't ander meemaken. Vroeger was je een beetje half en half, een beetje bij je pa , een beetje bij je ma. Wie weet wat een erfenissen hebt ge nog niet bij. Zie maar da ge een beetje verschillend bent van ons, dat we al eens kunnen botsen later want we zullen zeker veel van jouw kunnen leren.

Dan nog iet anders. Ge wordt wel geboren, maar dat blijft hier niet duren, want dat is maar tijdelijk. Sommigen zullen U zeggen da ge nadat ge hebt geleefd terugkomt als een mier of ne pier of een varken of iets of iemand anders . Wat denkte gij daarvan ? Misschien komt iemand dat alles altijd kritiekloos slikt terug als een mier...of hoe een iemand zou terugkomen als een varken...komt ne vis terug als ne pier ? We weten het nie. Maar pieren worden we allemaal als ze ons niet opstoken. Ik wil je geen schrik aanjagen, verre van; want als gij hier rechtvaardig en goed proberen zijn hebt (wa zegde ? milieubewust ook ? wel ja, ga zo maar door; dan moogde vanboven uit ,die die nog ne goeie mens willen zijn, beneden helpen; anders moet ge de pijnen van de anderen helpen verdragen of zo. Ik weet het ook niet. Probeer er maar niet te fel achter te komen, ge zult al wel dingen genoeg te leren en te doen hebben eens buiten.

Laat je in 't begin maar eens goed vertroetelen...want da blijft niet duren da ge zo op uw wenken gaat bediend worden. Da's niet goed ook niet, ge moet zelf de wereld in. Pas goed op voor hen die beweren dat ze het allemaal het best weten...ge kunt er misschien wel iets van leren; maar als ge gevonden hebt waar ze fout zitten, moeten ze je niet meer hebben.

Als ge teveel bloed en geschiet op tv ziet, zet hem dan maar op iets anders, ne goeien documentaire of zo. Die TV, en die gazet, dat is zoals met eten, ge moet goed kiezen en zien da ge genen bucht binnenkrijgt. Wa zegde ? Ge wlt meer weten over het verband tussen leven en dood ? Da was wel te denken...dat ge het moeilijkste eerst wilde weten. Ne moment,ik heb hier nog ergens een tekst liggen.

Het begin van een roman die ik ooit eens geschreven heb...net zoals in het leven kan een roman nooit af zijn, er is altijd een vervolg, op welke manier dan ook. Misschien is er alleen in de richting van het verleden toe één punt te vinden van begin, net niet nul...niet niks, kan niet want 'niks' ontploft, alles wil altijd 'inhoud' hebben...een atoom, een relatie, jezelf, alles. Alles is alles.

.

 

een andere remedie om tot hetzelfde resultaat te komen

 

ER WAS LEVEN NA DE DOOD

Inleiding : mijn inspiratiemappen

 

Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is.

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

Het kwade ook. Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen.

Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.

De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn.

Een zin die het leven en de dood overschrijdt. We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.Het leven van elke dag is een aanvullende bron van inspiratie op alles aan theorie en praktijk waar ik al in elke literaire vorm over schreef.  vervolgt op categorie "la.het leven een vervolg op de dood"Waar is de tijd dat er n

08:18 Gepost door zinblogger in mi.roman Dichterbijdeziel | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.